Gisteren extra vroeg vertrokken naar Quepos. Hierbij moesten we overstappen in Puntarenas. De mensen zijn hier over het algemeen erg behulpzaam maar op deze reisdag hadden we wel een bijzonder vriendelijke chauffeur.

Op een gegeven moment waren er onderweg een flink aantal mensen uitgestapt maar reden we niet direct weg. Omdat het zo lang duurde, dachten we dat er iets mis was met de achterdeur. En inderdaad, de chauffeur kwam al naar achteren gelopen. Maar niet voor de deur maar voor ons. Hij kwam speciaal even tegen Cees zeggen dat er nu plaats was achterin de bus zodat hij wat ruimer kon zitten. Toen we al bijna bij het overstapstation waren riep hij opeens dat we eruit moesten. Hij had de bus naar Quepos aan zien komen en zo konden we zonder overstaptijd onze reis vervolgen. We waren dus lekker snel in Quepos. Dit is overigens heel normaal hier. Je gaat gewoon daar waar het jou uitkomt op de bus staan wachten en houdt de bus aan. Dit betekent wel dat sommige busritjes wat langer duren dan we eigenlijk zouden willen. Soms zit er zelfs maar een paar meter tussen 2 stops.

 In Quepos aangekomen zijn we meteen maar gaan eten. Daarna zouden we wel op zoek gaan naar een hotel. En wat we hier meegemaakt hebben! Cees had een stukje spek op de grond laten vallen en omdat er toch een straathond in de buurt liep gaf hij het maar aan deze hond. Zo had hij weer een goede dag, dachten wij! Op dat moment kwam er ook een groepje Amerikanen voorbij. 1 vrouw maakte zich nogal druk en moest voor ze ging eten nog even iets anders doen want dit kon toch echt niet zo. Wij hadden er geen idee van wat ze aan het doen was en de straathond ook niet maar uiteindelijk kwam ze terug met 2 kilo vlees voor de hond. Dit werd tegen het restaurant aan op de grond gelegd en er werd voor 2 dollar een kom water bij het restaurant besteld. We kregen het gevoel dat we bij een hondenrestaurant zaten te eten , En het werd alleen maar gekker. Omdat ze bang was dat het stuk vlees te groot was, gingen 2 vrouwen het vlees in stukjes snijden voor de hond. Alle mensen die voorbijkwamen keken raar op en wij lagen dubbel van het lachen. De hond kon de hoeveelheid vlees overigens niet in 1 keer op maar hij had waarschijnlijk wel de dag van zijn leven. Tenzij er natuurlijk iedere week zo'n Amerikaanse dame voorbijkomt.

 Morgen gaan we raften!