We zijn gisteren vroeg  opgestaan en vertrekken met de bus naar het havenplaatsje Sape waar we, na onderweg een korte tussenstop te hebben gemaakt bij een panorama op de rijstvelden, op de boot stappen naar Komodo. Hier nemen we afscheid van de buschauffeur en zijn zoon de bijrijder. We zijn nog maar net aan boord of de bananenpannenkoeken en de cake staan al klaar voor ons.

We vertrekken meteen richting het eiland Komodo. Na een paar uur varen stoppen we om te gaan snorkelen. Cees blijft aan boord terwijl ik de onderwaterwereld hier ga verkennen. Het is erg mooi hier. Ik zie veel mooie vissen en koraal en denk dat Cees er spijt van gaat krijgen dat hij niet mee is gegaan.  Gelukkig heeft hij ook de tweede dag nog voldoende mogelijkheden om te snorkelen.

Na het snorkelen is het al weer tijd om te lunchen. Tijdens de lunch gaan we ook meteen weer varen. In de middag gaan we voor anker bij Komodo. Met kleine bootjes worden we op het eiland afgezet. Onder leiding van een lokale gids maken we een wandeling over het eiland. We zien herten, wilde zwijnen en diverse vogels waaronder de witte kakatoe maar geen Komodovaranen . Pas aan het einde van de wandeling, in de buurt van het restaurant, zien we de varanen liggen. Het is wel een beetje jammer om ze hier voor een huisje te zien liggen in plaats van “echt in het wild”. De herten en zwijnen lopen dicht bij ze rond en zien er niet erg bang uit. Waarschijnlijk vinden de varanen het wel makkelijk om de restanten van de toeristen op te eten en hebben ze geen behoefte meer aan een wild zwijn.

Wanneer we weer aan boord zijn gaan we weer varen. Ook het avondeten is hier weer in buffetvorm. Het is knap wat de kok allemaal heeft gemaakt aan boord van de boot en  het smaakt allemaal erg lekker. Ook in het donker varen we nog door. We gaan pas voor anker als we in een baai bij het eiland Rinca liggen.

Iedereen heeft ‘s morgens al een slaapplaats toebedeeld gekregen. De meesten liggen in het ruim onderin de boot. Ook wij hebben hier een bed, maar aangezien het hier erg warm is en naar de benzine ruikt, verplaatsen wij onze matrassen naar het bovendek. Wanneer het gaat waaien is het wel eventjes koud maar later is het lekker hier te slapen. Wanneer ik later in de nacht naar het toilet ga, zie ik dat meer mensen verhuisd zijn. Op elk van de vier banken ligt nu iemand te slapen.

Na het ontbijt  van vanmorgen met o.a. gekookte eieren, kaas en hagelslag gaan we aan land bij het eiland Rinca waar ook komodovaranen leven. Hier hebben we meer geluk dan gisteren. Nog voor we aan de echte wandeling beginnen komen we al een varaan tegen.  Waarschijnlijk is dit de “steigervaraan” die net naar de steiger is gegaan om zijn ontbijt (vis) te vangen. Ook op dit eiland maken we een wandeling. We lopen naar een groep van 7 varanen die gezamenlijk een hert aan het opeten zijn (zie ook video). Deze varanen kunnen ongeveer 3 meter lang en 50 jaar oud worden. Ze eten niet alleen herten, zwijnen, grootpoothoenders, apen en buffels maar ook de jonge varanen lopen hier het risico de 50 niet te halen.

Wanneer we weer aan boord van de boot zijn, varen we naar een  nieuwe snorkelplek. Ook deze plek is weer erg mooi. Ik zwem hier een rondje om het eiland heen en zie weer erg veel mooi gekleurde vissen en koraal. Later op de middag kunnen we nog een keer snorkelen. Cees springt meteen het water in maar ik twijfel eerst nog of ik nog wel moet gaan het is namelijk niet erg zonnig meer. Wanneer de zon toch weer doorkomt ga ik toch weer snorkelen. Het blijft toch wel een magische wereld onder water die blijft trekken. Dit keer zwemmen tussen een hele grote school vissen en zien we een zeeslang voorbij zwemmen. Toch snorkelen we niet erg lang, het begint namelijk te onweren.

Wanneer we doorvaren naar onze eindbestemming begint het echt te regenen. In plaats van te lopen, gaan we daarom met een busje naar ons hotel in Labuhanbajo. Het is een eenvoudig hotel met een mooie binnentuin. We hebben hier geen douche maar en mandiebak (grote bak met water waar je met een schepje water uitschep om over je heen te gooien). Ik vind het mandiën erg lekker. Nadat we allebei lekker zijn opgefrist lopen we het plaatsje in. Het is een gezellig dorp waar ook veel backpakkers komen.

Er zijn dan ook veel restaurantjes hier. Geen buffet dit keer, iedereen gaat zijn eigen weg. Toch blijkt dat veel mensen hetzelfde restaurant hebben uitgezocht en zitten we niet echt alleen hier. We bestellen een hotplate snapper (volgens lonely planet de specialiteit) en een hotplate kip (welke wij lekkerder vinden dan de vis).