Eergisteren zijn we na een korte busrit rond het middaguur aangekomen in Valparaiso. Op de busterminal stond al een groot aantal hotelverkopers op ons te wachten maar aangezien wij graag een hotel wilden hebben op een van de heuvels van de stad, hebben we de taxi genomen om er zelf een uit te zoeken.

De taxi bracht ons naar La Nona. Dit hotel had alleen voor de eerste nacht plek voor ons. Valparaiso is namelijk ook een erg populaire weekendbestemming voor de bewoners van Santiago. De eigenaar was erg vriendelijk en belde voor ons een aantal andere hostels. Allen waren vol maar uiteindelijk vond hij er toch een voor ons. Lopend zijn we naar hotel Liesel gegaan. Het bleek een erg mooi hotel te zijn en wij kregen nog de mooiste en grootste kamer ook!

Daarna waren we toch echt wel toe aan een lunch. Vervolgens zijn we naar het busstation gelopen om kaartjes te kopen voor zondag naar Temuco. De rest van de middag hebben we lopend door de stad doorgebracht en aan het einde van de middag hebben we de lift naar boven genomen om terug naar het hotel te gaan. Omdat de stad aan de kust en in de heuvels is gebouwd en er veel niveauverschillen zijn, zijn er in het verleden een stuk of 15 liftjes gebouwd zodat je niet steeds alles lopend hoeft af te leggen. Die avond hebben we lekker gegeten bij restaurant Le Filou de Montpellier. Vooral het dessert, chocoladecake met frambosensaus, was erg lekker.

Gisteren zijn we na een heerlijk ontbijt in ons hotel eerst weer richting busstation gelopen. We waren er achter gekomen dat Pucon een betere bestemming voor ons zou zijn dan Temuco en wilden daarom onze tickets aanpassen. Gelukkig was dat heel eenvoudig en konden we daarna de stad verder gaan verkennen.

Terwijl we een van de liftjes aan het fotograferen waren sloeg het noodlot toe. Twee jongens kwamen voorbij gerend en voor we het in de gaten hadden, hadden ze Cees z´n camera al te pakken. We stonden te trillen op onze benen en niemand in onze omgeving die iets deed om ons te helpen. Zelf konden we weinig doen want we stonden achter een hek. Van onze plannen voor die dag kwam weinig terecht. Eerst zijn we naar de politie gegaan om aangifte te doen en de rest van de middag zijn we op zoek geweest naar een nieuwe camera. We wilden graag dezelfde hebben maar helaas was die niet verkrijgbaar. Omdat we hierna voorlopig niet meer in een grote stad komen, heeft Cees ervoor gekozen om dan maar de iets oudere versie van deze camera te kopen. (Gelukkig zijn er nauwelijks foto´s verloren gegaan, Cees had zijn geheugenkaartje net verwisseld omdat deze vol was).

Vanmorgen hebben we weer heerlijk ontbeten. Eigenlijk wilden we niet meer van onze berg af komen na onze ervaring van gisteren maar om naar het huis van Pablo Neruda te komen moesten we toch onze angst overwinnen.

Pablo Neruda was een Chileense dichter die ook een Nobelprijs gewonnen heeft. We dachten eerst dat dit niets voor ons zou zijn. Spaanstalige gedichten begrijpen is nog net iets te moeilijk voor ons dus wat zouden wij er te zoeken hebben dachten we. Omdat we zulke enthousiaste verhalen gehoord hadden, zijn we toch gegaan en daar hebben we helemaal geen spijt van. Het huis is namelijk heel bijzonder gedecoreerd en we hebben volop inspiratie opgedaan voor thuis. Helaas mochten we geen foto´s maken. Daarna hebben we onze eigen veilige berg weer opgezocht en hebben we hier genoten van de kleurrijke huizen waar vroeger veel studenten en nu vooral veel kunstenaars wonen.

Deze avond hebben we bij café Vinilo verassend lekker en culinair gegeten voor relatief heel weinig geld. Het gerecht (Chileens met Libanese accenten) zou niet misstaan hebben in een zeer goed restaurant in Nederland terwijl het eingelijk een soort café was waar we hebben gegeten.

Vannacht nemen we de bus naar Pucon waar we naar verwachting rond half tien morgenochtend zullen aankomen.