De afgelopen 2 dagen hebben we erg veel gezien en gedaan. Gisteren zijn we vanuit Death Valley NP richting El portal gereden. El Portal ligt vlakbij Yosemite National Park.

Kort na ons vertrek uit ons hotel in Death Valley kwamen we de zandduinen tegen. Zodra we Death Valley verlaten hebben wordt de weg erg kronkelig. We zijn deze dag erg lang onderweg. Onze eerste stop is bij het rangersinformatiekantoor van Lee Vining. Hier halen we informatie over Mono Lake en over het verlaten goudzoekersdorp Bodie.

We besluiten eerst naar dit goudzoekersdorp te gaan. In dit dorp staat en ligt alles er nog net zo bij als op het moment dat de goudzoekers het dorp verlaten hebben, dit is in de jaren 40 geweest. Er is natuurlijk wel het een en ander vergaan en het is er flink stoffig in de huisjes maar in tegenstelling tot sommige andere ghosttowns die inmiddels in een soort van attractieparken veranderd zijn is Bodie authentiek gebleven.

Wanneer we weet terugkomen in Lee Vining is het tijd om te gaan lunchen, dit doen we bij een leuk restaurantje met terras. Cees vraagt om een tafeltje in de zon, het blijkt alleen veel heter te zijn dan we hadden verwacht. Toch zitten we hier lekker. Later blijkt dat we op dit terras aardig verkleurd moeten zijn, misschien hadden we toch voor een parasol moeten kiezen.

Na de lunch gaan we naar Mono Lake. Hier zijn we zo want Lee Vining ligt  aan dit meer. Mono lake staat bekend om zijn witte tufa’s. We kunnen alleen de tufa’s aan de zuidkant bekijken. Die aan de noordkant zijn nu niet te bereiken als gevolg van werkzaamheden van de rangers.

Hierna nemen we de Tioga Pass. Dit is een van de toegangswegen naar Yosemite National Park. Iedere winter moet deze weg dicht vanwege sneeuwval. Gelukkig is hij 20 mei weer open gegaan waardoor we niet hoeven om te rijden (dat scheelt toch weer zo’n 200 km) wel is er nog best veel sneeuw te zien. Bovendien is het een mooie weg en stoppen we meteen al een aantal keer onderweg om van de omgeving te genieten en foto’s te maken. Het leukste is de Marmot die we tegenkomen bij Olmsted Point. Het is voor het eerst van ons leven dat we zo’n dier zien.

Om bij ons hotel in het plaatsje El Portal te komen moeten we het park meteen al weer verlaten. We komen om half 7 in de avond aan bij ons hotel. Eerst proberen ze ons wijs te maken dat er nog geen kamer klaar is voor ons. Gelukkig is dit niet waar en kunnen we snel onze spullen naar de kamer brengen. Het is hier zo heet dat we de airco maar snel op een hoge stand aanzetten. Wanneer we, na te hebben gegeten in het restaurant dat bij het hotel hoort, terugkomen in onze kamer blijkt de temperatuur te zijn gezakt van 28°C naar 18°C, dit is weer een beetje te veel van het goede!

Voor vandaag hebben we sandwiches en sap gekocht zodat we niet al te veel tijd kwijt zijn aan het ontbijt en meteen het park in kunnen. We beginnen vanmorgen in de vallei waar diverse watervallen in uitkomen. Ook wandelen we naar mirrorlake. Tegen lunchtijd gaan we naar The Ahwahnee. Dit is een hotel dat in de vallei van het park zelf ligt en een er mooi restaurant heeft. De porties zijn weer erg Amerikaans, wat betekent dat het eigenlijk te veel is om alles op te eten. Echter terwijl we zitten te eten begint het redelijk hard te regenen. We doen het dus rustig aan en hopen dat het weer droog is wanneer we vertrekken.

Dit lukt niet helemaal. Na de lunch gaan we eerst naar Mariposa Grove waar grote aantallen sequoia bomen groeien waaronder de Giant Grizzly (de allerdikste maar niet de grootste zijn top is hij al kwijt) en de california tree (degene waar een tunnel van is gemaakt).Gelukkig is het wel weer droog wanneer we hier rondlopen.

Hierna rijden we naar glacierpoint. Het uitzicht vanaf deze plek vinden we een beetje tegenvallen. We vinden het uitzicht vanaf Tunnel View Point mooier. Je ziet vanaf deze plek onder andere de watervallen en ook de rots halfdome.

We zijn vandaag best moe geworden en het is al best laat. We besluiten daarom terug te gaan naar ons hotel om daar bij het fastfoodrestaurant te eten ipv terug te rijden naar de vallei om waar bij een van de restaurantjes te eten. De keuze voor het fastfoodrestaurant bleek achteraf niet zo’n goede geweest. Nornaal gesproken krijg je hier in de VS je eten altijd vrij snel opgediend maar hier helaas niet. Er worden wel aan de lopende band bestellingen opgenomen maar niemand krijgt iets te eten. Sommige gezinnen moeten achter elkaar eten doordat de bestellingen niet goed worden uitgeleverd. Na z’n 3 kwartier wachten houden we het voor gezien en eisen we ons geld terug net zoals vele andere gasten. We kopen een pot met ijs en eten deze op terwijl we Kung Fu Panda kijken.