Gisteren was het eindelijk zo ver. Na ruim 2 dagen varen werden we vanmorgen wakker met zicht op land. Dit was nog niet het vaste land maar enkele eilanden die langs het schiereiland liggen. Die ochtend sneeuwde het. Dit was best bijzonder want veel sneeuw valt er niet in Antactica. Het is zelfs het droogste continent ter wereld! Daarnaast is het het koudste, winderigste en witste continent.

Die middag zijn we voor het eerst de zodiacs opgegaan en hebben we een tocht langs onder andere restanten uit de tijd van de walvisvaart gemaakt. Tijdens deze boottocht hebben we ons eerste wildlife gespot, we zagen zeeleeuwen, aalscholvers en diverse andere vogels.

´s Avonds hebben we een tweede zodiactour gemaakt. Dit keer gingen we aan land op Couverville eiland om de Gentoopinguin te bekijken. In Nederland worden ze vanwege het geluid dat ze maken Ezelspinguin genoemd. De pinguins waren erg leuk en ook heel fotogeniek. We hebben hierdoor weer veel te veel foto´s gemaakt!

Wanneer je de Polaris verlaat en de zodiac op gaat, moet je je eigen bordje omdraaien. Rood betekent afwezig en groen aanwezig. Zo weten ze of iedereen netjes terug is gekomen van een tocht en of we verder kunnen of niet. Ook moet je voor je vertrekt door een bad met een desinfecterende vloeistof lopen. Dit is om te voorkomen dat je stoffen van de ene plek meeneemt naar de andere plek. Ieder stukje land van Antarctica is qua natuur weer anders.

Vannacht hebben we eindelijk weer redelijk goed kunnen slapen. Vandaag hebben we een druk programma gehad. De eerste landing van de dag was bij een oud Argentijns onderzoeksstation. Dit was de eerste landing op het vaste land van Antarctica.

Het onderzoekstation is niet meer in gebruik. Er was namelijk een dokter die hier voor een tweede jaar moest blijven terwijl hij daar geen zin in had. Om toch weg te kunnen heeft hij het hele station in brand gestoken.

Bij dit onderzoeksstation zijn we een berg op geklommen. Het uitzicht was niet direct erg mooi maar langzaam brak de zon door en werd het uitzicht steeds beter. De afdaling naar beneden ging een stuk sneller. Je kon hier namelijk de berg af glijden. Het ging zo hard dat ik zelfs de lucht in vloog met daarop volgend een niet al te zachte landing op het ijs. Cees koos ervoor om lopend naar beneden te gaan.

Nadat iedereen weer terug aan boord was gingen we verder richting Lemaire channel. Terwijl we hier doorheen voeren werd het steeds mooier weer en hadden we erg mooi uitzicht op de besneeuwde bergen, gletsjers en ijsschotsen. We dachten dat hier niet mooier meer kon totdat er een humpbackwhale (bultrugwalvis) vlakbij de boot kwam zwemmen en met zijn staart door het water zwaaide.

Aan het einde van de middag zijn we bij Iceberg Alley voor anker gegaan. Direct daarna was het alweer tijd voor de volgende zodiactour. We voeren langs diverse mooie ijsbergen. Niet alleen wij vonden het een erg mooie plek. Ook vele dieren hadden er een plekje gevonden. We zagen hier Minkywhales, Crabeater seals, Leopardseals en ons tweede type pinguins van deze Antarctica trip, de Adéliepinguins. Vooral de Leopardseals waren erg speels en zwommen achter de zodiacs aan.

Vanavond was het tijd voor de derde zodiactocht van vandaag. Dit keer zijn we naar een eiland geweest waar veel Adéliepinguins zitten. Ons bezoek aan deze pinguins viel wel een beetje tegen in vergelijking met de Gentoopinguins van gisteren. Waren de Gentoopinguins gisteren druk in de weer, de Adéliepinguins leken te studeren voor living statue en waren hierdoor wel een beetje saai. Dat ze zo stil zaten was niet zo gek want ze waren in de rui en hadden al hun energie hiervoor nodig. Zelfs om te poepen komen ze niet van hun plaats af. Hierdoor stonk het enorm op dit eiland. Deze periode duurt ongeveer 3 weken. Daarna zwemmen ze allemaal uit om volgend jaar weer terug te komen om eieren te leggen en hun jongen op te voeden.

Bij terugkomst op de boot hebben we champagne gedronken om te vieren dat we een voet op het vaste land van Antarctica hebben gezet.